ชิรตโตะคืออะไร
ชิรตโตะแปลว่า “บึงที่มีนกอยู่มาก”
ชิรตโตะ (Cirotto / チロット) เป็นชื่อเรียกของพื้นที่ศูนย์กลางวัฒนธรรมไอนุ เมืองมากุเบ็ตสึ ตั้งตามชื่อสถานที่เก่าแก่ของที่นี่
ที่มาของชื่อชิรตโตะ
เมืองมากุเบ็ตสึให้ที่มาของคำว่าชิรตโตะไว้ 2 แบบ แบบแรกคือ cir (นก) ot (มีอยู่มาก) to (บึง) แบบที่สองคือ cir (นก) rok (นั่ง) to (บึง)
เล่ากันว่าที่เซ็นจู (Senju) ซึ่งมีชาวไอนุอาศัยอยู่มาก เคยมีบึงที่หงส์บินมาลง นกประจำเมืองมากุเบ็ตสึก็คือหงส์ฮูเปอร์
อักษรโรมันเขียนว่า cirotto ชื่อบัญชี X ทางการ (@cirotto_maku) ก็ใช้การสะกดแบบนี้
การอ่านชื่อ 2 แบบ
| การแบ่งคำ | อักษรโรมัน | ความหมาย |
|---|---|---|
| チㇼ・オッ・ト | cir / ot / to | นก / มีอยู่มาก / บึง |
| チㇼ・ロㇰ・ト | cir / rok / to | นก / นั่ง / บึง |
ที่มา: เอกสารของเมืองมากุเบ็ตสึเรื่องการเปิดพื้นที่ศูนย์กลางวัฒนธรรมไอนุ (ชิรตโตะ) ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2026 อักษรโรมันเป็นส่วนที่เว็บไซต์นี้เพิ่มเอง ตามวิธีเขียนภาษาไอนุที่ใช้กันทั่วไป
เคยเขียนด้วยอักษรคันจิ 白人 แล้วอ่านว่า “ชิรตโตะ”
ชิรตโตะเดิมเป็นชื่อบึงที่อยู่ในเซ็นจู บางครั้งเรียกว่า Ciroto (チロトー)
ในอักษรคันจิเขียนว่า 白人 และอ่านว่า “ชิรตโตะ” ชื่อนี้เป็นชื่อย่านเดิมของเซ็นจู เพราะนำอักษรคันจิมาใช้แทนเสียงของชื่อภาษาไอนุ จึงเป็นชื่อที่อ่านยาก
ชื่อเซ็นจูที่ใช้ในปัจจุบัน ตั้งขึ้นจากการที่มีชาวไอนุซึ่งเป็นชนพื้นเมืองอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
ที่มา: เมืองมากุเบ็ตสึ “ชื่อสถานที่ในเมืองมากุเบ็ตสึที่มาจากภาษาไอนุ”
ความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ศูนย์กลางกับศูนย์
“ชิรตโตะ” เป็นชื่อเรียกของพื้นที่ทั้งหมด ชื่อทางการคือ พื้นที่ศูนย์กลางวัฒนธรรมไอนุ เมืองมากุเบ็ตสึ
อาคารที่ตั้งอยู่ในพื้นที่นี้คือ ศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไอนุ เมืองมากุเบ็ตสึ ชื่อภาษาอังกฤษคือ Makubetsu Ainu Cultural Exchange Center
ศูนย์ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ อาคารชุมชน Newsar (ネウサㇽ) อาคารนิทรรศการ Ucaskuma (ウチャㇱクマ) และพิพิธภัณฑ์โบราณคดีวัฒนธรรมเอโซะ (蝦夷文化考古館)
ชื่ออาคารก็เป็นภาษาไอนุ
Newsar (ネウサㇽ) อาคารชุมชน
แปลว่า “ยินดี ดีใจ สดใส” เป็นอาคารที่ผู้คนมารวมกันเพื่อทำพิธีกรรม ทำอาหาร และทำงานฝีมือ
ดูรายละเอียด
Ucaskuma (ウチャㇱクマ) อาคารนิทรรศการ
แปลว่า “เรื่องเล่าที่สืบต่อกันมา” เป็นอาคารที่ถ่ายทอดประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมไอนุผ่านวัตถุและเอกสาร
ดูรายละเอียดภาพใช้เพื่อประกอบเท่านั้น
กว่าจะเป็นชิรตโตะ
- ค.ศ. 1896โยชิดะ คิกุทาโร (Yoshida Kikutaro) เกิด
- ค.ศ. 1959โยชิดะ คิกุทาโร สร้างพิพิธภัณฑ์โบราณคดีวัฒนธรรมเอโซะที่เซ็นจู
- ค.ศ. 1965โยชิดะ คิกุทาโร เสียชีวิต
- ค.ศ. 1966ครอบครัวมอบอาคารและวัตถุที่เก็บรักษาทั้งหมดให้เมืองมากุเบ็ตสึ
- มีนาคม 2023พิพิธภัณฑ์โบราณคดีวัฒนธรรมเอโซะปิดทำการ เพราะอาคารเก่าลง
- 1 กันยายน 2026เริ่มรับจองห้องของอาคารชุมชน
- 1 ตุลาคม 2026ชิรตโตะเปิดทำการ อาคารพิพิธภัณฑ์ได้รับการเสริมความแข็งแรงต้านแผ่นดินไหวและเก็บรักษาไว้ วัตถุที่เก็บรักษาย้ายไปอยู่ที่อาคารนิทรรศการ
ที่มา: เมืองมากุเบ็ตสึ หน้าข้อมูลศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไอนุ และประกาศเรื่องการเปิดชิรตโตะและการเริ่มรับจองห้อง
ชื่อมากุเบ็ตสึก็มาจากภาษาไอนุ
ที่มาของชื่อมากุเบ็ตสึ เชื่อกันว่าคือ Makunpet (マクンペッ) เข้าใจกันว่า mak แปลว่าด้านหลัง un แปลว่ามีอยู่ และ pet แปลว่าแม่น้ำ
ทางเหนือของชิรตโตะมีแม่น้ำโทเบ็ตสึ (Tobetsu) ไหลผ่าน แล้วไปรวมกับแม่น้ำโทกาจิ (Tokachi) ผู้คนเคยใช้ชีวิตอยู่ริมแม่น้ำและบึง
ที่มา: แผ่นพับชิรตโตะ ของเมืองมากุเบ็ตสึ
ขนาดของอาคาร
- อาคาร
- อาคารชุมชนและอาคารนิทรรศการรวมกันประมาณ 1,400 ตร.ม. โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก บางส่วนเป็นไม้ ชั้นเดียว
- แนวคิด
- เปรียบพื้นที่ทั้งหมดเป็น kotan (หมู่บ้านของชาวไอนุ) และวางห้องสืบทอดวัฒนธรรมไว้ตรงกลางในฐานะ cise (บ้านหลัก)
- การจัดแสดง
- เครื่องประกอบพิธีและเครื่องใช้พื้นบ้านประมาณ 140 ชิ้น (ตัวเลขจากรายงานของหนังสือพิมพ์)
- งบประมาณรวม
- ประมาณ 1,900 ล้านเยน (ตัวเลขจากรายงานของหนังสือพิมพ์)
ที่มา: เมืองมากุเบ็ตสึ “ร่างแผนพื้นฐานการจัดสร้างพื้นที่ศูนย์กลางวัฒนธรรมไอนุ” หนังสือพิมพ์ Asahi Shimbun (2 ตุลาคม 2026) และหนังสือพิมพ์ Tokachi Mainichi Shimbun (1 ตุลาคม 2026)